Buurtbusverhalen

Verhaal nummer 1 Sociaal werk


Door Henk van Keken
februari 2018

Ik zit dan wel niet zolang op de buurtbus maar ik heb toch al wat leuks meegemaakt!
Op een vrijdag stopte ik op station Vathorst en daar stapte een bejaarde vrouw in.
Op zich niets vreemds, zou je zegge, maar hier start dan toch wel het verhaal:
We raakten, zoals gewoonlijk,  aan de praat en het bleek dat ze in een bejaardewoning woonde. Ze voelde zich daar vaak erg alleen en had besloten om daar wat aan te gaan doen. Dus had ze de bus gepakt en zo was ze op station Vathorst beland en laat ik daar nu staan met buurtbus 572.
Ze begon te vertellen.
Ze had bedacht dat het zo’n gezellig klein busje was dat ze daar wel eens mee wilde gaan toeren, dus zo gezegd zo gedaan.
Onderweg kreeg ik haar verhalen te horen over vroeger en wat ze had meegemaakt.
Al pratend vervolgde ik de route en uiteindelijk kwam ik in Soest aan en dus het eindpunt van deze route.
Ik vroeg aan haar of ze er niet uit had gemoeten “Nee hoor” , was haar antwoord. “Het is veel te gezellig. En daar komt bij dat het zo’n leuke en mooie route is. Dit had ik echt niet willen missen.”
Ik kon haar heel goed begrijpen, ze zat gewoon ‘prinsheerlijk’ en ze kon ook nog haar verhaal kwijt.
Vanaf dat moment besefte ik dat het voor sommige ouderen inderdaad een uitje was om mee te gaan.
Ik heb haar op de pauzeplaats een bakje koffie aangeboden en we zijn al pratende weer terug gereden naar Vathorst. Ze heeft me wel  vier keer bedankt voor de fijne rit en de koffie.
Vanaf nu had ik een regelmatig terugkeerde vaste klant die ik met een praatje en een kop koffie heel gelukkig maak.

Hiervan kan ik zo genieten. Je bent niet alleen maar bestuurder van een buurtbus maar ook een beetje sociaal werker.